1- مرکز توسعه اجتماعی و سلامت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران، گروه پرستاری،دانشکده علوم پزشکی اسفراین،اسفراین،ایران 2- مرکز توسعه اجتماعی و سلامت باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران 3- پزشک عمومی، مجتمع پزشکی طب سنتی و مدرن حاج طالب، بجنورد، ایران، 4- متخصص زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران، 5- کمیته تحقیقات دانشجویی،دانشکده علوم پزشکی اسفراین، اسفراین، ایران.،
چکیده: (50 مشاهده)
زمینه و هدف:سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) شایعترین اختلال غدد درونریز و متابولیک در زنان سنین باروری است و اختلالات قاعدگی از شایعترین شکایات این بیماران محسوب میشود. شواهد مربوط به اثربخشی زالودرمانی و بادکشدرمانی در بهبود اختلالات قاعدگی محدود و ناهمگون است و مطالعات مقایسهای اندکی آنها را با درمانهای رایج سنجیدهاند. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر زالودرمانی همراه با بادکشدرمانی با قرص ضدبارداری الدی (LD) بر وضعیت سیکل قاعدگی در زنان مبتلا به PCOS انجام شد. روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1400-1399بر روی 40 نفر از زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستیک انجامشد. براساس نمونهگیری مبتنی بر هدف، واحدهای پژوهش به دو گروه مداخلهو کنترل تقسیم شدند.در هر گروه 20 نفر بودند. در گروه مداخله، زالو و بادکشدرمانی بعد از اتمام قاعدگی، به مدت 3 جلسه( هر هفته) در هر ماه به مدت دو ماه انجام شد. در هر جلسه، ابتدا بادکش گرم در اطراف ستون فقرات و ناف انجام شد و همراه با آن زالودرمانی در هفته اول بر روی قوزک پاها، هفته دوم کمر و هفته سوم برروی رحم انجامشد.در گروه کنترل ، قرص الدی از روز اول قاعدگی به مدت 21 روز مصرف شد و بعد از 7 روز فاصله، بسته بعدی شروع شد. طول مدت سیکل قاعدگی بوسیله تقویمی که در اختیار واحد پژوهش گرفت سنجیده شد. دادهها در SPSS نسخه 16 با آزمونهای t یا منویتنی و آزمون دقیق فیشر تحلیل شد؛ تفاوت خطر با فاصله اطمینان ۹۵% و P اصلاحشده با روش هولم برای سه مقایسه گزارش شد.سطح معنیداری 0/05 در نظر گرفته شد. یافته ها: دو گروه بهجز تعداد روزهای خونریزی و سابقه درمان هورمونی قبلی از نظر مشخصات پایه مشابه بودند(هر دو 0/05 P < ). در دوره اول پس از مداخله، سیکل طبیعی در 100% (20 از 20) گروه LD و 60% (12از 20) گروه زالو و بادکش مشاهده شد (تفاوت خطر 40%؛ فاصله اطمینان 95%: 8/15 تا 3/61؛ 0/01=Padj). در دوره دوم (100% در برابر 90%) و سوم (50% در برابر 65%) تفاوت معناداری وجود نداشت (0/97=Padjدر هر دو). عوارض گروه زالو و بادکش عمدتاً موضعی بود (خارش، سوزش، کبودی، خونریزی) و در گروه LD شامل تغییر خلق، عوارض گوارشی، سردرد و حساسیت پستان بود؛ سردرد در ماه اول در گروه LD شایعتر بود (60% در برابر 20%؛ 0/023 P =). نتیجه گیری: قرص LD تنها در دوره اول پس از مداخله با فراوانی بیشتر سیکل طبیعی نسبت به زالودرمانی همراه با بادکشدرمانی همراه بود و در دورههای دوم و سوم تفاوت معناداری مشاهده نشد. گروه زالو و بادکش نیز در کوتاهمدت در بخشی از بیماران به سیکل طبیعی رسید. با توجه به حجم نمونه محدود و پیگیری کوتاه، این یافتهها شواهدی اولیهاند بنابراین، این روش مکمل میتواند بهعنوان یک درمان کمکی (و نه جایگزین) در نظر گرفته شود.
khodaverdian A, Rahmani R, Haj Talebi H, Heydarifard O, Khezri M. Investigating the Effect of Leech Therapy and Cupping Compared with Low-Dose (LD) Oral Contraceptive Pills on Menstrual Cycle Length in Women with Polycystic Ovary Syndrome: A Randomized Clinical Trial. , FHPRJ. 2026; 1 (1) :64-75 URL: http://fhprj.esfrums.ac.ir/article-1-49-fa.html
خداوردیان آیناز، رحمانی رقیه، حاج طالبی حسن، مرادی فر مهری، حیدری فرد امید، خضری مریم. بررسی تاثیر زالو و بادکشدرمانی در مقایسه با قرص ضد بارداری الدی بر وضعیت سیکل قاعدگی در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک: یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده. , سلامت خانواده و جوانی جمعیت. 1405; 1 (1) :64-75