1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران، 2- دکترای تخصصی سالمندشناسی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران، 3- دکترای تخصصی مهندسی بهداشت حرفه ای، مرکز تحقیقات اختلال حرکت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
چکیده: (73 مشاهده)
زمینه و هدف: با توجه به افزایش جمعیت سالمندانو گسترش فناوری‌های دیجیتال، استفاده از فناوری‌های پشتیبان سلامت شناختی می‌تواند فرصت‌هایی برای حفظ و تقویت عملکرد شناختی سالمندان فراهم کند. با این حال، دسترسی به فناوری لزوماً به استفاده واقعی از آن منجر نمی‌شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی وضعیت دسترسی، استفاده و تمایل به استفاده از فناوری‌های دیجیتال پشتیبان سلامت شناختی و بررسی برخی عوامل مرتبط با آن در سالمندان ساکن شهرهای رشت، بابل و مشهد انجام شد. روش‌ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی در پاییز 1404 بر روی 150 سالمند 60 سال و بالاتر ساکن شهرهای رشت، بابل و مشهد انجام شد. نمونه‌گیری به روش در دسترس و با اختصاص 50 نفر به هر شهر انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته و به روش مصاحبه چهره‌به‌چهره جمع‌آوری و با نرم‌افزار SPSS نسخه 23 تحلیل شدند. برای بررسی ارتباط بین متغیرهای کیفی از آزمون مجذور کای و برای مقایسه متغیرهای کمی بین گروه‌ها از آزمون‌های غیرپارامتری مناسب استفاده شد. سطح معناداری کمتر از 0/05 در نظر گرفته شد. نتایج: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 5/84 ± 68/83سال بود. میزان استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه در شهر بابل 62/2در شهر رشت 48/7 و در شهر مشهد 39/3 درصد بود. تمایل به استفاده نیز درشهر بابل 66 در شهر رشت 58 و در شهر مشهد 36درصد گزارش شد و بین شهر محل سکونت و تمایل به استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه رابطه معناداری مشاهده شد (0/008 p=). دسترسی به پیام‌رسان‌ها با استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه ارتباط معنادار داشت، به‌طوری‌که میزان استفاده در افراد دارای دسترسی به پیام‌رسان 59/1 درصد و در افراد فاقد دسترسی 6/3 درصد بودهمچنین بین استفاده قبلی از نرم افزارها و تمایل به استفاده رابطه معنادار وجود داشت. (0/001 p<) نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد که با وجود دسترسی نسبتاً مطلوب سالمندان به گوشی‌های هوشمند، استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه در میان آنان محدودتر بود. میزان استفاده از این نرم افزار ها در سه شهر متفاوت بود و بین شهر محل سکونت و تمایل به استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه رابطه معناداری مشاهده شد. همچنین، دسترسی به پیام‌رسان‌ها با استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه و استفاده قبلی از این نرم افزار ها با تمایل به استفاده از آن‌ها ارتباط معنادار داشت. در مقابل، بین سن سالمندان و تمایل به استفاده از نرم افزار های تقویت حافظه رابطه معناداری مشاهده نشد. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که در جمعیت مورد مطالعه، دسترسی به فناوری به‌تنهایی به استفاده از فناوری‌های پشتیبان سلامت شناختی منجر نمی‌شود و تجربه قبلی و میزان تعامل با فناوری‌های دیجیتال با استفاده و تمایل به استفاده از این ابزارها ارتباط دارند.
Niktalemi M, Ghorbanzadeh M, Pourhadi S, Tirgar A. Assessment of Older Adults’ Use of Digital Technologies to Support Cognitive Health. , FHPRJ. 2026; 1 (1) :76-86 URL: http://fhprj.esfrums.ac.ir/article-1-47-fa.html
نیک طالمی مرجان، قربانزاده مریم، پورهادی سمانه، تیرگر آرام. ارزیابی وضعیت بهره‌گیری سالمندان از فناوری‌های دیجیتال پشتیبان سلامت شناختی. , سلامت خانواده و جوانی جمعیت. 1405; 1 (1) :76-86
