|
فراتر از مشوق‌های اقتصادی: نقش عوامل اجتماعی در جوانی جمعیت: خلاصۀ سیاستی
|
کیانوش یاورمنش1    ، فهیمه پورحاجی*2 |
1- دانشکدۀ پزشکی، کمیتۀ تحقیقات دانشجویی، گناباد، دانشگاه علوم پزشکی، گناباد، ایران،
2- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، pourhajif@mums.ac.ir |
|
|
چکیده: (69 مشاهده) |
زمینه و هدف: پیری جمعیت و کاهش نرخ باروری از چالشهای اساسی نظامهای سیاسی و اجتماعی است. در ایران نیز روند سالمندی با شتاب بالا در حال افزایش است، بهطوری که پیش بینی میشود تا سال 2050 بیش از 30 درصد جمعیت کشور را سالمندان تشکیل دهند. باوجودِ ضرورت توجه به عوامل اجتماعی در سیاستگذاریهای جمعیتی، این مؤلفه در نظام سلامت و برنامه‌ریزی های کلان کشور مغفول مانده است. این مطالعه با هدفِ شناسایی نقش عوامل اجتماعی در جوانی جمعیت و ارائۀ راهکارهای سیاستی تدوین شده است.
روش‌ها: این مطالعه در قالب یک خلاصۀ سیاستی و با رویکرد تحلیلی-مروری برمبنای اسناد و متون مرتبط با سیاستگذاریهای جمعیتی در بازۀ زمانی 1390 تا 1403 انجام شده است. در این پژوهش، راهکارهای عملیاتی براساس معیارهای اثربخشی، امکان سنجی اجرایی، هزینه، سرعت اثرگذاری و پایداری اولویتبندی شده‌اند.
نتایج: نتایج نشان می‌دهد که برای گذار از بحران جمعیتی، اتکا صرف به مشوق‌های اقتصادی ناکافی است. سیاستهای پیشنهادی در هشت محور شامل «تقویت هویت مادری»، «تحکیم بنیان خانواده»، «تقویت نشاط درون خانواده»، «مقابله با تک فرزندی»، «پیشگیری از سقط عمدی»، «ترویج ازدواج بهموقع»، «آسان‌سازی ازدواج» و «تبیین دستاوردهای جوانی جمعیت» اولویت بندی شدند.
نتیجه‌گیری: دستیابی به آرمان جوانیِ جمعیت مستلزم گذار از سیاستهای تک بعدی به سمت سیاستهای اجتماعی جامع و یکپارچه است. برای تحقق پایداری جمعیتی، هم افزایی همزمان در ابعاد فرهنگی، تربیتی، اقتصادی، آموزشی و بهداشتی ضروری است. رویکرد سیستمی به این عوامل می تواند بستر مناسبی برای بهره‌گیری از توانمندی های نسل جوان در پیشرفت علمی و اقتصادی کشور فراهم آورد.
|
|
| واژه‌های کلیدی: عوامل اجتماعی، جوانی جمعیت، نرخ باروری، سیاست‌گذاری جمعیتی |
|
|
متن کامل [PDF 590 kb]
(23 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
بهداشت
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
