1- گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی اسفراین، اسفراین، ایران، 2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی اسفراین، اسفراین، ایران، 3- گروه سلامت سالمندی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.، گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی اسفراین، اسفراین، ایران.
چکیده: (70 مشاهده)
زمینه و هدف: تجربه انزوای اجتماعی در طول دوره زندگی یکسان نیست و سالمندان به دلیل مواجهه با رویدادهایی مانند بازنشستگی، فقدان همسر یا بستگان نزدیک و کاهش نقشهای اجتماعی، آسیبپذیری بیشتری در برابر آن دارند. با توجه به اهمیت انزوای اجتماعی به عنوان یکی از عوامل تعیینکننده سلامت سالمندان و روند فزآینده سالمندی جمعیت، این مطالعه با هدف بررسی شیوع و عوامل تعیینکننده انزوای اجتماعی در سالمندان شهر اسفراین انجام شد. روشها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی به صورت مقطعی در سال 1404 بر روی سالمندان ساکن جامعه شهر اسفراین انجام شد. نمونهگیری در طی دو مرحله به صورت نمونهگیری تصادفی طبقهای با تخصیص متناسب و سپس سیستماتیک انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه مشخصات جمعیتشناختی و مقیاس شبکه اجتماعی لوبن گردآوری شدند و با بهرهگیری از نرمافزار SPSS-27 و آزمونهای آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و سطح معناداری در تمامی آزمونها 0/05 در نظر گرفته شد. نتایج: در مجموع 403 سالمند با میانگین سنی 5/02 ±69/95 سال در مطالعه شرکت کردند که 261 نفر (64/8%) از آنان مرد بودند. میانگین نمره انزوای اجتماعی در این مطالعه 4/38 ± 7/94بود.بر اساسنتایج تحلیل تکمتغیره بین انزوای اجتماعی و سن، جنسیت سابقه بیماریهای مزمن، سابقه سقوط، ترس از سقوط، سطح تحصیلات، وضعیت تأهل، تعداد فرزندان، وضعیت اقتصادی، فعالیت بدنی، وضعیت اشتغال و استفاده از شبکههای اجتماعی رابطه معناداری مشاهده شد (0/05P<). تحلیل رگرسیون چندگانه حاکی از آن بود که متغیرهای سن، جنسیت (مذکر)، سابقه بیماریهای مزمن (دیابت، بیماریهای قلبیعروقی و COPD)، سابقه سقوط، ترس از سقوط و چند دارویی، بهطور معناداری با سطوح بالاتر انزوای اجتماعی در ارتباط بودند (0/05P<). نتیجهگیری: انزوای اجتماعی سالمندان شهر اسفراین در سطح متوسط قرار داشت و بهطور معناداری تحت تأثیر وضعیت سلامت جسمانی، عوامل اجتماعی-اقتصادی و مشارکت اجتماعی است. بنابراین، طراحی مداخلات هدفمند سلامت و تدوین سیاستهای عمومی مبتنی بر عوامل تعیینکننده انزوای اجتماعی، برای کاهش این پدیده، ارتقای کیفیت زندگی و تقویت ادغام اجتماعی سالمندان ضروری است.
Shoraka H R, Anbari F, Sadeghi A, Pirzadeh N. Social Isolation and Its Associated Factors Among Community-Dwelling Older Adults in Esfarayen. , FHPRJ. 2026; 1 (1) :51-63 URL: http://fhprj.esfrums.ac.ir/article-1-46-fa.html
شرکاء حمیدرضا، عنبری فهیمه، صادقی احمد، پیرزاده نسیم. انزوای اجتماعی و عوامل مرتبط با آن در سالمندان ساکن جامعه شهر اسفراین. , سلامت خانواده و جوانی جمعیت. 1405; 1 (1) :51-63